Wanneer is díe eigenlijk familie geworden?

Deze vraag hoorde ik laatst op een terras een dochter stellen aan haar moeder(…?). Het zette me aan het denken! Familie… als je er bij stilstaat is het eigenlijk een heel rekbaar begrip. Opgroeien in een gezin met een moeder en een vader, de twee eigen ouders, wordt ook nu nog steeds als norm genomen. Er zijn eigenlijk geen TV-reclames waarin samengestelde gezinnen worden opgevoerd (hoewel het in TV-séries wel steeds vaker gebeurt). De 30 seconden die zo’n reclame duurt zijn waarschijnlijk veel te kort om je boodschap leuk te vertellen als je die via een complexe gezinssituatie moet presenteren, dat leidt af…

Je hebt moeders in heel veel soorten

Ik ben zelf moeder (met kinderen van 2 vaders), en ik heb mijn eigen moeder, een stiefmoeder en ik had een lieve schoonmoeder… Dan is mijn eigen moeder natuurlijk oma, en mijn man’s moeder was dat ook, maar onze kinderen hebben ook nog een oma Strand en een Omi, (mijn ex-schoonmoeder, de stiefmoeder van mijn ex-man)… Snap je het nog? De bloedband is misschien niet altijd helemaal duidelijk, maar het is beslist een gezellige boel! Ik hanteer tegenwoordig de regel ‘als het voelt als familie, dan is het familie’. Bloedband of niet!

En dan is het Moederdag…

Ik heb op Twitter de afgelopen week af en toe geprobeerd bij te houden hoeveel er daar over Moederdag gepraat werd. Dat is onbegonnen werk! Elke 10 seconden kwamen er wel 30 berichten bij. Natuurlijk van bedrijven die hun originele Moederdag cadeautips wilden delen (net zoals ik met HEidEWietsKa, maar ja ik verkoop dan ook écht hetwanneer familie geworden allerleukste cadeautje dat een kind voor zijn ouders kan maken :-)). Maar ook van kinderen die niet weten wat ze voor hun moeder moeten kopen, van kinderen die hun hart uitschreeuwen omdat ze geen moeder meer hebben, van vrouwen die hartstochtelijk hopen dat ze binnenkort misschien ook het geluk van het moederschap mogen meemaken en van vrouwen waarvoor het alleen maar heel pijnlijk is omdat ze geen kinderen kunnen krijgen. Dat het een belangrijke dag is mag duidelijk zijn, terwijl het zeker niet per se een gelukkige dag is voor iedereen. Daar wil ik wel even bij stilstaan.

Maar voor mij is het wel een bijzondere dag. Ik ben er zo trots op dat ik moeder ben, en op Moederdag kan ik er een dagje van genieten dat mijn kinderen ook trots zijn op mij. Dat ik “De allerliefste mama van de hele wereld” ben. En ondanks dat ik niet echt zit te wachten op die zelfgemaakte ketting van enorme felgekleurde kralen, het is gewoon heel gaaf om te zien hoe glimmend van trots ze je die met een dikke knuffel om de hals hangen. En het antwoord op de vraag, over een paar dagen, waarom ik hem niet meer draag zal ik dan op maandag wel weer verzinnen…

Wat betekent Moederdag voor jou? Wordt het bij jullie op een bijzondere manier gevierd, of misschien wel helemaal niet? Waar sta jij bij stil op die dag? Ik zou het fijn vinden als je jouw gevoel of verhaal over Moederdag zou willen delen in het reactieveld hieronder:

6 gedachten over “Wanneer is díe eigenlijk familie geworden?

  1. Johanna Glas

    Hoe wij stilstaan bij moederdag? Het is een beetje dubbel. Aan de ene kant is het natuurlijk een commercieel ingegeven gedoe, maar ik ben wel heel dol op mijn familie, en op mijn inmiddels 84-jarige mams. Wij hebben er het volgende op gevonden: ik bel haar op moederdag en vraag haar of ze nog steeds de allerliefste moeder van de hele wereld is, en de eerstvolgende keer dat ik haar zie neem ik een bloemetje mee. Dit jaar is ze trouwens lekker op vakantie, dus zal het niet meevallen dit telefoontje te doen. Het mobieltje zal waarschijnlijk uit staan 😉 heerlijk dat er niet zo spastisch over hoeft te worden gedaan!

    Reageren
    1. Heidi von Weiler Bericht auteur

      Ja, vind ik ook. Het moet zeker geen ‘moeten’ worden. Met alle poeha kun je er tegenwoordig bijna niet meer omheen. Een taak voor moeders zelf om aan te geven dat het allemaal niet zo ingewikkeld hoeft ?

      Reageren
  2. Jollanda kooistra

    Moederdag is het voor mij elke dag. Met twee meiden van twee mannen met een leeftijdsverschil van tien jaar krijg ik iedere dag een knuffel, kusje, berichtje en/of zelfgemaakt pressentje. Op moederdag krijg ik van de jongste een op school gemaakt kadootje net als vroeger van de oudste. Verder doen wij er niet aan, de commersie eromheen is te groot geworden voor mijn gevoel en velen van ons hebben daar de middelen niet voor. Voor mij is het iedere dag moederdag omdat ik blij met mn meiden ben en zij met mij.

    Reageren
  3. Barbara van Schaik

    Heel mooi geschreven, vooral dit stukje sprak mij aan, ‘als het voelt als familie, dan is het familie’. Bloedband of niet!

    Met een dochter die in Australie woont is mijn moederdag tóch anders, maar dat geeft helemaal niet. Zij maakt er op skype 4x in de week een moederdag van! Wij zeggen altijd, ‘moederdag hoeft niet op die ene dag!’ De spontane actie’s van mijn dochter…. Dát geeft mij het fijne moederdag gevoel!

    Wens alle moeders een liefdevolle moederdag!

    Reageren
    1. Heidi von Weiler Bericht auteur

      Dank je wel voor je compliment Barbara. Een dochter in Australië… Dat is echt wel heel ver! Wat een heerlijkheid dat we dan in deze moderne tijden leven met Skype en alle andere digitale middelen, toch?! Je moet er toch niet meer aan denken dat het contact per brief zou moeten verlopen?!

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *